biryolluq

biryolluq
z. Birdəfəlik, həmişəlik, qəti olaraq. İşi biryolluq qurtarmalı. Məsələni biryolluq həll etməli. Biryolluq cavab ver. – <Səlimnaz> . . təkliyin daşını biryolluq atacaqdı. M. Hüs..

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti. 2009.

Игры ⚽ Поможем сделать НИР

Look at other dictionaries:

  • can — is. <fars.> 1. Dini etiqada görə, ölümlə vücuddan ayrılan qeyri maddi varlıq; ruh. Hələ canı var. – Çıxmayan cana ümid var. (Məsəl). Südlə gələn canla çıxar. (Ata. sözü). Səni canan sanıram, çıx bədənimdən, ey can! F.. Kərəm deyər: Haqq… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • birəti — I (Naxçıvan) bax birədi II (Naxçıvan) birdəfəlik, biryolluq. – Mən biləni qalxoz sədri birəti getdi …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • aşkar — 1. sif. Açıq, aydın, göz qabağında olan, bəlli, məlum. Aşkar məsələ. Aşkar iş. Aşkar etmək – meydana çıxarmaq, üzə çıxarmaq, bəlli etmək, göstərmək, üstünü açmaq, müəyyənləşdirmək. Vəziyyəti aşkar etmək lazımdır. Aşkar olmaq – meydana çıxmaq,… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • baltalamaq — f. 1. Balta ilə çapmaq, kəsmək, yarmaq, doğramaq; balta ilə vurmaq. Onları karvan əhli baltaladı; . . Doğrayıb, yandırıb ocaq qaladı. A. S.. 2. məc. Yıxmaq, devirmək, dağıtmaq, məhv etmək, kökünü kəsmək, ortadan qaldırmaq; sarsıtmaq. Nadanlığa… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • biryollu — sif. dan. 1. Gediş gəliş yolu bir olan. 2. Bax biryolluq. Sözünü biryollu söylə, qurtarsın …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • həll — 1. is. <ər.> 1. Ətraflı fikirləşib düşündükdən sonra çətin və ya dolaşıq bir məsələ haqqında bu və ya digər nəticəyə, qərara gəlmə, ona cavab tapma. Problemin həlli. // Bir məsələ haqqında qərara gəlmə, nəticə çıxarma. <Rüstəm bəy>… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • ixtilaf — is. <ər.> Fikir ayrılığı və bunun nəticəsində doğan ziddiyyət, uymamazlıq, mübahisə. . . Həqiqət axtarılan yerdə mütləq ixtilaf olur. C. M.. <Rəhim bəy> Məşədi bəylə ixtilafını biryolluq həll etmək bəhanəsi ilə qardaşı evinə getdi. M …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • uzun — sif. 1. İki ucunun arası çox, çox olan (qısa ziddi). Uzun ağac. Uzun ip. Uzun tir. Uzun saç. – <Laçın> əlində uzun bir dəyənək beş altı baş keçi və qoyunu otarmağa aparırdı. H. N.. Ortada uzun, lakin ensiz ayaqaltı xalça salınmışdı. M. İ..… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • zəlalət — 1. is. <ər.> 1. klas. Alçalma, alçaqlıq, həqarət, rəzalət, xarlıq. Bu nə zəlalətdir? 2. Zillət, əzab və əziyyət, çətinlik, möhnət. Amma o millət ki, ümidini qılınca bağlayıb, həmişə zəlalətdə bulunubdur. N. N.. <Dərvişin> üzündə və… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”